سه شنبه, ۱۱ بهمن , ۱۴۰۱ Tuesday, 31 January , 2023
  • من چفت‌وبست ریل واگن‌های خسته‌ام 09 بهمن 1401

    درباره‌ی مجموعه‌شعر«سفره و سنگ» سروده‌ی بهرام خاراباف
    من چفت‌وبست ریل واگن‌های خسته‌ام

    شاعر، انسان دردمندی است که از پیرامون خود ایده می‌گیرد و می‌سراید و هر چه غیر این، به خط‌خطی‌هایی می‌ماند که حتی کودک نوخاسته‌یی نیز می‎تواند روی کاغذ سیاه کند.

هیچ‌وقت، هیچ‌داستانی بهترین نیست 09 بهمن 1401

به بهانه‌ی رونمایی کتاب «ما چهار نفر بودیم» هیچ‌وقت، هیچ‌داستانی بهترین نیست

درد می‌کشد و به یاد می‌آورد 05 بهمن 1401

نگاهی به مجموعه داستان تافی؛ نوشته‌ی حسن هامان درد می‌کشد و به یاد می‌آورد

گذری بر رمان «پاییز فصل آخر سال است» 05 بهمن 1401

روایت نسلی با رویاهای بی‌سرانجام گذری بر رمان «پاییز فصل آخر سال است»

در جست‌وجوی هویت گم‌شده‌ی زن * 29 دی 1401
گفتاری بر کتاب «بی‌قراری در اسکله» سروده‌ی فریبا نجفی

در جست‌وجوی هویت گم‌شده‌ی زن *

شعر زنان علاوه بر پیوند با عرصه‌های ادبی، نشانه‌ای از تحولات اجتماعی، فرهنگی و... است که در سده‌ی گذشته در ایران به اوج خود رسیده است. به شکلی که امروزه به صراحت می‌توان عنوان کرد که شعر امروز ایران تا حد زیادی به زنان فرهیخته و جریان‌ساز خود وابسته و مدیون است و نیمی از بدنه‌ی شعر معاصر ایران را شعر زنان و شعر زنانه تشکیل می‌دهند.

خالی از سرگشتگی‌های اجتماعی امروز 22 دی 1401
نگاهی به رمان «تفنگ آلخین» نوشته‌ی رضا کاظمی

خالی از سرگشتگی‌های اجتماعی امروز

شیفتگی نویسنده به بازی شطرنج باعث شد تا هم‌چون «آلخین» شطرنج‌باز که توانایی‌هایش در کاربرد «ترکیب» در شطرنج زبانزد بود، داستانی را به رشته‌ی تحریر درآورد.

نخستین رمان نویس گیلان چه کسی بود؟ 02 دی 1401
خان گیلان، رمان محمدعلی صفاری؛

نخستین رمان نویس گیلان چه کسی بود؟

«خان گيلان» نخستين رمان یک نويسندۀ گيلانی است. يعنی پيش از اين كتاب، هيچ يك از نويسندگان گيلاني «رمان» ننوشته بود. رمان «خان گيلان» را محمدعلی صفاری در سال 1310 نوشته است.

آفرین بر رشت 07 شهریور 1401

آفرین بر رشت

در فضای"خود‌تخریبی" که میل شگرفی درگرفته چوب حراج به همۀ داشته‌های خود بزنیم، وداع با شکوه با سایه در زادگاه او درخور ستایش است...

«سوشیال مدیا» اسب تروای ادبیات گیلکی 08 مرداد 1401
نگاه شاعر گیلکی‌سُرا به قالب‌های نوین شعر گیلکی؛

«سوشیال مدیا» اسب تروای ادبیات گیلکی

چیزی که مسلم است، هیچ شاعری در فوران شعری خود نمی‌گوید که این طوفان کلماتی که به ذهنم حمله کرده است را در غزل بنویسم یا رباعی یا نو و فرانو و سایر قالب‌های موجود شعر، که اگر این کار را انجام دهد؛ آسیب جدی به زبان شعری شاعر و نوع ارائه‌ی موضوع شعری اوست