سه شنبه, ۹ آذر , ۱۴۰۰ Tuesday, 30 November , 2021
  • نگاهی به مجموعه داستان  «باد ترانه‌یی می‌خواند» 31 اردیبهشت 1400

    کتاب‌نوشت
    نگاهی به مجموعه داستان «باد ترانه‌یی می‌خواند»

    داستان‌ها سرشار از عناصر بومی و فرهنگی منطقه‌ی چزابه هستند و به خوبی فضای خاص آن‌جا را نمایش می‌دهند. هم‌چنین گویش‌های محلی و دیالوگ‌های متفاوت ایران‌زمین، اعم از گیلکی و مشهدی و کردی کتاب را صمیمی‌تر و خودمانی‌تر جلوه می‌دهد.

گیلک‌ها  نمی‌توانند به میراث زبان و هویت قومیِ خود آسیب برسانند 22 فروردین 1400

متن کامل «محسن آریاپاد» خطاب به دکتر هاشم موسوی در خصوص «بسته‌ی گیلکی سرخط» گیلک‌ها نمی‌توانند به میراث زبان و هویت قومیِ خود آسیب برسانند

از بی‌مرزی عشق تا فرامرزی شعر 03 مرداد 1399
یادداشتی بر مجموعه شعر «باران را به خانه می برم» سروده‌ی فرامرز محمدی‌پور

از بی‌مرزی عشق تا فرامرزی شعر

عشق يك وديعه‌ی الهي است، امانتي الهي كه خدا فقط بر دوش آدمي نهاده است و از این منظر، دليل آفرينش هستي، عشق است و اساس هستي، عشق است.

بوی نوشتن 31 تیر 1399
نقدی بر بوی برف نوشته ی شهلا شهابیان

بوی نوشتن

کمی بعد کامیون ها از راه می رسند. سه کامیون یشمی رنگ پر از سالدات روس. افسری پیاده می شود. به اشاره دستش سرباز ایرانی نگهبان ساختمان شهرداری رشت جلو می دود. دیلماج از زبان افسر روس می گوید سرباز تفنگش را تحویل بدهد. سرباز ناباور نگاه می کند." تاواریش ما سالدات پادشاه! "افسر روس عصبانی می شود. فریاد می کشد. دستور می دهد. عزیزه جان نه ساله می ترسد.

واسازی گیلکی در فارسی 26 تیر 1399
زبان‌ورزی واژگان بومی، مثل‌ها و متل‌ها در رمان «بند محکومین»

واسازی گیلکی در فارسی

«شب‌هایی که بعدازظهرش ملاقات بود و چپ بچه‌ها پر، از دولتی‌شان چیزی می‌رسید دخل و خرج را کله به کله بیاورم. در عوض می‌خواستند حالی بدهم به جمع. همه نشسته سر تخت‌ها، چای کنارشان، سیگار دست‌شان، رو به من فتوا می‌دادند: برو در پوست خلق‌الله بند محکومین. بعد مثل آهنگ درخواستی، نام زندانیان را می‌بردند. من حکایت یکی یکی‌شان را دقیق با ادا و زبان و صدای خودشان تعریف می‌کردم.

خیلی دور ایسام / سروده‌ی محسن آریاپاد 15 تیر 1399
نگرشی کوتاه بر شعر گیلکی؛

خیلی دور ایسام / سروده‌ی محسن آریاپاد

ایستادن در زمان و از چشم‌انداز تاریخ و اسطوره، هستی را دیدن، این امکان را فراهم می‌کند که سوژه‌ی شعر، زاویه‌ی دید ِ چشم‌انداز را هرلحظه تغییر بدهد و لنز دوربین خودرا به مناظرِ کنونی هستی تنظیم کند.

غرق شده‌ام در این حماقت کبود 10 خرداد 1399
نقد محسن آریاپاد بر مجموعه‌شعر ترانه‌یی برای ماه‌منیر

غرق شده‌ام در این حماقت کبود

خوانش و مکث واکاوانه بر همه‌ی شعرهای معشوری در این مجموعه، بر ذهنِ نگارنده‌ی این سطور، هرگونه وابستگیِ مانیفستی‌اش را به جنبشِ‌های شعریِ شناسه‌مند، رد می‌کند و با این‌که گرایشِ فرمیک به ساختارِ شعرِ «موج‌ناب» دارد؛ اما در درون‌مایه‌ی شعرهایش، استفاده‌ی ابزاری از فکر دیده نمی‌شود، چون آفرینه‌هایش، تراوشِ اساس‌مندِ ذهنیت و تفکر اوست، نه ابزار اندیشه‌اش.